Мистическая драма
Тихий дом на окраине, вечер, чай, разговор двух старых подруг… И вдруг стук в окно. То ли ветер, то ли ветка, то ли кто-то пришел из темноты. С этого момента привычная жизнь героев начинает расползаться по швам. Муж Сони, Васил, все чаще уходит в Черный лес и возвращается другим. Отец, прикованный к инвалидному креслу, однажды исчезает без следа. А в доме все настойчивее звучит шорох, зов и память, от которых невозможно спрятаться. Перед зрителями мистическая драма о совести и страхе, о памяти, которая не дает покоя. Каждая реплика, как легкое дрожание воздуха, постепенно раскрывает тайну: кто и зачем стучит в окно: человек, призрак или собственная вина?
"Кто стучит в окно" - это не просто история о семье, где прошлое вдруг возвращается. Это жутко-прекрасная притча о выборе между состраданием и бездной, о том, как далеко человек способен зайти, чтобы не видеть собственную правду.
Шәһәр читендәге йорт, кич, күптәнге ике ахирәт тын гына сөйләшә-сөйләшә чәй эчә… Шулвакыт тәрәз шакыйлар. Әллә җил, әллә агач ботагы шулай шаяра, әллә караңгы кичтә кемдер килгән?
Шул мизгелдән геройларның күнегелгән гадәти тормышлары чәлпәрәмә килә, аларның йөрәкләрен шом кимерә башлый. Соняның ире Васил еш кына Карурманга китә һәм аннан үзгәреп, бөтенләй башка кеше булып кайта. Көннәрнең берендә инвалид креслосына береккән әтисе эзсез югала. Өйдә чакыру авазлары, хәтер ташкыны, кыштырдау тавышлары торган саен ныграк ишетелә башлый һәм алардан һич кенә дә качып котылып булмый.
Фото
К сожалению, фотографий нет.
